ای کاش همیشه کفن بپوشیم !

اشک درون چشمانش حلقه زده بود اما نمی خواست بگرید دستانش را به طلب آغوشم دراز کرد و با بغض گفت :مامی ..نه ...مامی

می دانستم که منظورش این است که عکس را بی خیال شو و مرا در اغوش بگیر ...

دوباره دوربین را تنظیم کردم و گفتم :تا نخندی ...بغلت نمی کنم ..

بخند مامی ...

بخند ......

اشک هایش روی گونه هاش وول می خورد .چشمانش پر اشک بود اما هر طور لبانش را کش داد و خنده تصنعی تحویلم داد ...

چیک ......

عکس ثبت شد ...

همین که صدای عکس گرفتن را شنید ..دوباره لب و لو چه اش آویزان شد و با گریه به آغوشم پناه آورد

مرا محکم در اغوش فشرد ....

من مرتب به عکس و آن خنده تصنعی اش فکر می کردم !